Jest to uproszczony schemat, ponieważ w rzeczywistości zachodzące przemiany chemiczno-fizyczne są bardziej złożone:
1. Ziemia: Wybór kamienia wapiennego.
Ziemia jest źródłem tego całkowicie naturalnego materiału. Właściwości mineralogiczne i chemiczne kamienia wapiennego używanego jako surowiec do produkcji wapna są fundamentalne i czynią go nietoksycznym, oddychającym i podatnym na obróbkę. Wybór materiału odbywa się w różnych naturalnych miejscach, takich jak kamieniołomy lub otoczaki z koryt rzecznych.
2. Ogień: wypalanie.
Kamień wapienny jest wprowadzany do pieców i podgrzewany do temperatury około 900°C.
W tych warunkach węglan wapnia rozkłada się na tlenek wapnia (wapno palone) i dwutlenek węgla.
3. Woda: gaszenie.
Wapno palone reaguje w kontakcie z wodą, wytwarzając dużo ciepła i przekształca się w biały proszek, zwany wodorotlenkiem wapnia, lub w pastę, zwaną wapnem gaszonym, chemicznie wodorotlenkiem wapnia. Produkowane przez nas wapno jest przechowywane w specjalnych pojemnikach przez co najmniej dwanaście miesięcy.
4. Powietrze: karbonatyzacja.
Gdy wapno zostanie nałożone na ściany w postaci zaprawy, tynku, farby itp., rozpoczyna się proces karbonatyzacji. Produkt staje się ponownie tak twardy jak kamień, z którego pierwotnie powstał. Proces ten zachodzi tylko w obecności dwutlenku węgla lub powietrza. W jego trakcie wapno gaszone przekształca się w kalcyt (węglan wapnia), zamykając tak zwany cykl wapienny.